Marcas 7:31-37 ABN
31Ar dhul amach dó arís as críocha na Tuíre, chuaigh sé tríd an tSíodón go farraige na Gailíle trí lár chríocha Dheacapoil. 32Agus thug siad chuige duine bodhar a raibh bascadh ar a chaint agus dʼiarr siad air a lámh a chur air. 33Thug sé i leataobh ón slua é ar leithligh agus chuir a mhéara ina chluasa, le seile as a bhéal bhain sé lena theanga, 34agus, ag breathnú suas ar neamh dó, rinne sé osna agus dúirt leis: “Eafatá!”–focal a chiallaíonn: “Osclaítear thú.” 35Agus osclaíodh a chluasa láithreach, agus scaoileadh an sreangán dá theanga agus labhair sé i gceart. 36Agus dʼordaigh sé dóibh gan a insint do dhuine ar bith, ach dá ghéire a dʼordaigh sé dóibh is ea ba mhó a bhí siad á fhógairt, 37agus bhí ionadh saoil orthu ag rá: “Rinne sé gach aon ní go maith: thug sé éisteacht do bhodhráin agus caint do bhalbháin.”
“Copyright © 2021 National Council of Churches of Christ in the United States of America. Used by permission. All rights reserved worldwide.”
Machnamh on Marcas 7:31-37 ABN
Inspioráid - 2026-02-13 Paidir Laethúil
Is minic a bhuaileann cineáltas agus misneach daoine eile sinn i ndáil le scéalta imeachtaí laethúla i saol Íosa. Is cinnte go raibh sé faoi ualach iarratais de shaghas éigin. Tháinig siad go minic, ach ní gá go mbeadh siad ó dhaoine a raibh rud éigin uathu nó de dhíth orthu a dhéanamh dóibh féin. An bhfuil taithí agat ar chineáltas strainséirí nuair a thagann sé chun cuid de do chuid iarratais féin a chur faoi bhráid Íosa ar do shon? Más ea, ofráil paidir buíochais do d’abhcóide agus ar a shon.