Lúcás 1:57-66 ABN
57 Tháinig a hionú dʼEiliosaibeit agus rug sí mac. 58 Agus chuala a comharsana agus a gaolta go ndearna Dia a thrócaire go hiomarcúil uirthi, agus rinne siad comhghairdeas léi.
59 Agus ar an ochtú lá, tháinig siad chun an leanbh a thimpeallghearradh, agus bhí siad ag tabhairt ainm a athar air, Zachairias. 60 Ach labhair a mháthair agus dúirt: “Ní hea, ach glaofar Eoin air.” 61 Agus dúirt siad léi: “Níl aon duine ar do chine a bhfuil an t‑ainm sin air.” 62 Ach dʼfhiafraigh siad le comharthaí sóirt dá athair cad ab áil leis a thabhairt air. 63 Agus dʼiarr seisean cláirín agus scríobh air: “Is Eoin is ainm dó.” Agus rinne siad uile ionadh de.
“Copyright © 2021 National Council of Churches of Christ in the United States of America. Used by permission. All rights reserved worldwide.”
Machnamh on Lúcás 1:57-66 ABN
Inspioráid - 2025-12-23 Paidir Laethúil
Tháinig muid ar Zachairias cúpla lá ó shin, agus an uair seo léiríonn sé é féin ar bhealach an-difriúil. Bhí sé éiginnte ar dtús faoi conas ba chóir dó gníomhú nuair a thuar an t-aingeal Gabriel a thodhchaí. Bhí an dóchúlacht go gcomhlíonfaí tairngreacht Ghabriel chomh beag sin gur leasc le Zachairias mórán airde a thabhairt air, ach d’athraigh an pionós as a mhíchreideamh – a bheith balbhaithe – a mheon. An uair seo, nuair a fiafraíodh de cad ba chóir a bheith mar ainm ar an leanbh nuabheirthe, d’iarr sé táibléad agus scríobh sé, ‘Is é Eoin a ainm’. Ní hamháin gur scaoileadh a theanga, ach rinneadh a chroí níos oscailte freisin.