Lúcás 1:57-66 ABN
57 Tháinig a hionú dʼEiliosaibeit agus rug sí mac. 58 Agus chuala a comharsana agus a gaolta go ndearna Dia a thrócaire go hiomarcúil uirthi, agus rinne siad comhghairdeas léi.
59 Agus ar an ochtú lá, tháinig siad chun an leanbh a thimpeallghearradh, agus bhí siad ag tabhairt ainm a athar air, Zachairias. 60 Ach labhair a mháthair agus dúirt: “Ní hea, ach glaofar Eoin air.” 61 Agus dúirt siad léi: “Níl aon duine ar do chine a bhfuil an t‑ainm sin air.” 62 Ach dʼfhiafraigh siad le comharthaí sóirt dá athair cad ab áil leis a thabhairt air. 63 Agus dʼiarr seisean cláirín agus scríobh air: “Is Eoin is ainm dó.” Agus rinne siad uile ionadh de.
“Copyright © 2021 National Council of Churches of Christ in the United States of America. Used by permission. All rights reserved worldwide.”
Machnamh on Lúcás 1:57-66 ABN
Inspioráid - 2026-12-23 Paidir Laethúil
Léiríonn scéalta bhreith Íosa agus Eoin Baiste i Soiscéal Lúcáis dílseacht Dé agus a ghealltanais á gcomhlíonadh aige d’ainneoin gach cosúlachta agus in am trátha Dé féin. Bhí alltacht agus faitíos ar Eilís agus ar Zachairias nuair a chuala siad go mbeadh mac acu agus iad anonn sna blianta. Fós féin, thug siad faoin aistear le lúcháir, lúcháir thógálach a roinn a gcomharsana agus an pobal i gcoitinne leo.
Ciallaíonn an t-ainm a tugadh ar a bpáiste, Eoin, ‘Is grástúil é Dia.’ Creidmhigh a bhí in Eilís agus Zachairias a bhí oscailte do bheannachtaí Dé agus a raibh meas acu ar na tíolacthaí gan choinne a bronnadh orthu. Go gcuirimid ár muinín i nDia go bhfuil leas ár n-anama ar a aire aige, agus tugaimis faoin aistear.