Matha 17:1-9 ABN

1Sé lá ina dhiaidh sin, rug Íosa leis Peadar, Séamas agus a dheartháir Eoin, agus sheol sé suas iad sliabh ard ar leithligh. 2Agus tháinig claochlú air os comhair a súl: shoilsigh a ghnúis ar nós na gréine agus dʼéirigh a chuid éadaigh chomh gléigeal leis an solas. 3Agus chonacthas dóibh Maois agus Éilias ag comhrá leis. 4Labhair Peadar: “A Thiarna,” ar seisean le hÍosa, “is maith mar tharla anseo sinn: más maith leat é, déanfaidh mé trí bothanna san áit seo, ceann duit féin, ceann do Mhaois agus ceann dʼÉilias.” 5Sula raibh an focal as a bhéal, seo scamall solasmhar ina scáil anuas orthu, agus an glór as an scamall: “Is é seo mo Mhac muirneach; dár thug mé gnaoi; éistigí leis.” 6Agus le foghar an ghlóir sin, chaith na deisceabail iad féin ar a mbéal, lán dʼuamhan. 7Tháinig Íosa chucu agus leag a lámh orthu: “Éirígí,” ar seisean; “ná bíodh eagla oraibh.” 8Ar dhearcadh suas dóibh, ní raibh neach ar bith le feiceáil acu ach Íosa féin amháin.

9Agus ar a slí anuas dóibh ón sliabh, thug Íosa ordú dóibh: “Ná labhraigí le duine ar bith faoin bhfís seo,” ar seisean, “nó go mbeidh Mac an Duine éirithe ó mhairbh.”


Machnamh on Matha 17:1-9 ABN

Inspioráid - 2026-03-01 Paidir Laethúil

Thug Íosa cuireadh do roinnt dá chompánaigh is gaire dó dul suas sliabh ard áit a ndéantar é a chlaochlú os comhair a súl. Mar a shamhlaíonn tú é, chuir Íosa san áireamh thú san eispéireas iontach seo. Cén fáth, ar an gcéad dul síos, ar oscail sé an teagmháil seo dóibh? B’fhéidir níos tábhachtaí fós, b’fhéidir gur mhaith leat a fhiafraí de cén fáth ar thug sé an phribhléid iontach chéanna duitse.