Cad atá uait?

Is í an cheist, ‘Cad atá uait?’ a chuireann Íosa go minic sna soiscéil. Léiríonn an chaoi a bhfreagraíonn daoine an cheist sin a gcuid tosaíochtaí. Nuair a chuir Íosa an cheist ar an bhfear dall, d’fhreagair sé, ‘Lig dom a fheiceáil arís’. Nuair a chuir Íosa ceist ar dheisceabail Eoin Baiste ag tús Shoiscéal Eoin, d’fhreagair siad, ‘Cá bhfuil tú ag fanacht?’ Sa dá chás, d’fhéadfadh Íosa freagra a thabhairt ar an bhfreagra a tugadh ar a cheist. Nuair a cuireadh an cheist chéanna ar mháthair bheirt den dáréag, Séamas agus Eoin, ní raibh Íosa in ann freagra a thabhairt ar an bhfreagra a fuair sé ar a cheist. Léirigh an freagra a thug an mháthair gurbh iad a tosaíochtaí ná go mbeadh poist stádais agus onóra ag a mic i ríocht Íosa. Ba é an chúis leis seo ná míthuiscint ar nádúr na ríochta a tháinig Íosa chun a fhógairt. Ag an nóiméad nuair a bhí Íosa gan stádas agus onóir ar bith, agus é crochta ó chros Rómhánach, a fógraíodh go poiblí é ina rí. Bhí sé seo beartaithe mar mhagadh, ach, go híorónta, d’fhógair sé fírinne. Nocht Íosa ríocht ghrá Dé go hiomlán ag an nóiméad sin den náire agus den náire is mó. Bhí ar Shéamas, Eoin, agus na deisceabail eile a fhios a bheith acu go raibh siad ag síniú suas le ríocht nach raibh aon bhaint aici le ríocht an domhain seo. Ní raibh Íosa le fáil i measc na ‘rialóirí’ agus na ‘mórfhir’ a ‘rinne tiarnas’ ar a n-ábhar agus a ‘chuir a n-údarás in iúl’. Ní trí fhreastal a dhéanamh air a léirigh sé a údarás ach trí sheirbhís ghrámhar, fhéinfholmhaithe daoine eile. Baineann an rud céanna le gach duine a bheadh ​​​​ina dheisceabail aige. Is é obair Íosa inniu ríocht Dé a thabhairt go talamh, ní ríocht eile talmhaí a thógáil.

Martin Hogan, The Word is a Lamp on my Path

Léigh níos mó

Na Cuardaitheoirí

Is dócha gur réalteolaithe agus fealsúnaithe ó réigiún na Peirse a bhí sna Saoithe, ach thar aon rud eile, ba chuardaitheoirí iad. D’fhéach siad suas sna spéartha le haghaidh comharthaí réalteolaíocha a thuarfadh breith cheannaire cumhachtach. Bhí siad airdeallach ar chomharthaí na haimsire. Níl a fhios againn sonraí a gcleamhnachtaí reiligiúnacha, agus is cuma i ndáiríre, mar is scéal daoine ó gach cultúr, gach tír agus gach creideamh a dhéanann turas ar thóir Dé é an scéal seo faoi na Saoithe.
Is nóiméad áthais agus grásta é teacht na Saoithe go Beithil, mar ‘nuair a chuaigh siad isteach sa teach, chonaic siad an leanbh le Muire, a mháthair; agus chrom siad síos agus thug siad ómós dó’. Faightear Dia sna spásanna simplí. Lig dúinn breith ar an misneach an riosca a ghlacadh agus bogadh amach as ár gcriosanna compord ag cuardach Íosa, díreach mar a rinne na Saoithe. Ní raibh aon smaoineamh acu faoi cad a bhí i ndán dóibh, ach labhraíonn an Soiscéal faoina n-áthas agus a ghliondar nuair a shroich siad an áit sin. Tríona Doherty agus Jane Mellett, The Deep End: A Journey with the Gospels in Year of Lucas

Léigh níos mó

Déan cliabhán d’Íosa as ár gCroíthe

Agus muid ag ceiliúradh na Nollag, iarrtar orainn ár gcroíthe a oscailt, cliabhán a dhéanamh dár gcroíthe — áit chun fáilte a chur roimh Íosa agus bualadh leis. Cad is brí leis seo? Agus muid ag éisteacht le scéal na Nollag inniu, cén tionchar atá aige orainn?
B’fhéidir go bhfuilimid cosúil leis na haoirí, ag borradh le lúcháir. B’fhéidir go ndéanfadh muid ionnanú le Muire, fós ag iarraidh a dhéanamh amach cad is brí leis ar fad. Tá spás ann don dá rud. Tá doimhneacht agus dlúthchaidreamh i dtuiscint Mhuire ar Íosa, ach b’fhéidir nach bhfuil ach tús an scéil ag na hAoirí. Téann ár gcreideamh agus ár gcaidreamh le Dia trí shéasúir. Is féidir le harduithe agus íslithe an tsaoil teacht aniar aduaidh orainn, agus b’fhéidir go bhfeicfimid rudaí ar bhealach difriúil. Nuair a bhíonn fuadar na hAidbhinte thart, bíonn bealach ag an Nollaig sinn a stopadh inár rianta, ag tabhairt am dúinn scíth a ligean in ionadh agus buíochas a ghabháil as dílseacht Dé inár saol. Is am é seo chun suí le Muire agus í ag machnamh agus ag smaoineamh.

Tríona Doherty agus Jane Mellett, The Deep End: A Journey with the Gospels in the Year of Matthew

Léigh níos mó

Rúndiamhair

Rud éigin le machnamh agus le guí faoi gach lá an tseachtain seo:

I dtéarmaí creidimh, thabharfaimis duine dílis ar Iósaef, duine a bhí cúramach i smaointeoireacht agus i gcleachtadh reiligiúnach. Cuireann cuairt an aingil tástáil ar a dhílseacht do Dhia agus do Mhuire. Ní chuireann sé díomá orthu. Glaodh air chun aire a thabhairt d’Íosa agus do Mhuire agus chun oscailteacht nua a aimsiú do rúndiamhair Dé.
Is cathú don reiligiún rudaí a cheangal ró-mhór. Tá dea-reiligiún oscailte do rúndiamhair na beatha; ach cuireann an saol dúshlán romhainn agus glaonn sé orainn. Tá fíor-reiligiún oscailte do rúndiamhair. Teastaíonn eaglais uainn atá soilsithe le solas Dé, mar a bhí Iósaef. Baineadh a ualach nuair a bhí sé oscailte do Dhia, do Mhuire a thabhairt abhaile mar a bhean chéile, is cuma cad a cheapfadh daoine eile. Seo í an fógra do Iósaef – focal Dé ón aingeal go Iósaef i mbrionglóid. D’oscail sé brí ollmhór nua ina shaol. Glacaimid leis an bhfocal seo mar chuid lárnach dár saol, agus an chéad uair eile a chasfaimid leis an bhfocal, déanfar feoil de.

Donal Neary SJ, Machnaimh Soiscéil do Dhomhnaigh na Bliana A

Léigh níos mó

Athrú Croí

Ní de thaisme a bhuaileann muid le hEoin Baiste agus a theachtaireacht dhúshlánach le linn na hAidbhinte. B’fhéidir nach spreagfaidh a ghlao chun aithrí sinn, agus muid i giúmar ceiliúrtha níos mó na seachtainí seo, ach ciallaíonn ‘aithrí a dhéanamh’ go litriúil ‘casadh timpeall’ nó ‘filleadh’ (metanoia). Ní ​​chiallaíonn sé go bhfuilimid céasta ag ciontacht; ina ionad sin, is cuireadh é chun claochlaithe, casadh ar shiúl ó na rudaí nach dtugann beatha dúinn agus glacadh leis na rudaí a chabhraíonn linn saol iomlán, níos cothroime a chaitheamh. Ar an mbealach seo, cruthaímid spás chun fáilte a chur roimh ghrásta agus grá Chríost ag an Nollaig, agus tuigimid arís a láithreacht ghrámhar inár gcroíthe agus sa domhan mórthimpeall orainn. Tá saorann seo agus cuireann sé ar ár gcumas gealltanas a thabhairt don ghrá agus do bhreith Dé inár gcroíthe. Tá an chaoi a n-ullmhaímid sna seachtainí seo tábhachtach agus is féidir go leor beannachtaí a bheith mar thoradh air. Inniu, tugann Eoin cuireadh do na daoine atá bailithe agus dúinne athrú croí a dhéanamh.

Tríona Doherty agus Jane Mellett, An Ceann Doimhin: Turas leis na Soiscéil i mBliain Mhatha

Léigh níos mó

Iompróir Dé

Le himeacht ama, tá ár n-íomhánna de Mhuire scagtha, mar gheall ar thuairimí cultúrtha ar ról na mban, ach freisin mar gheall ar an gcomhghaol fadbhunaithe i dtraidisiún na hEaglaise idir ‘naofacht’ agus ‘íonacht’ do mhná. Fillfimid ar fhréamhacha Mhuire, ar a cuma bunaidh mar an bhean óg cróga, a bhfuil déanamh cinnidh inti, ar bís, agus corraithe, a brostaigh go teach Eilíse, torrach le gealltanas Dé, torrach le lúcháir, ag iompar Briathar Dé agus á chur ar aghaidh. Tá tiomantas ar leith ag go leor againn do Mhuire. Is am iontach é an Aidbhint chun machnamh a dhéanamh ar a bhféadfadh Muire a mhúineadh dúinn faoi bheith i do dheisceabal agus i do ‘iompróir Dé’ (Theotokos). Iarrann Dia ar gach duine againn a bheith ina n-iompróirí ar a ghrá agus ar a Bhriathar. Is é an dúshlán atá romhainn ná spás a chruthú do Dhia inár dtaithí dhaonna go léir, inár lúcháir agus inár mbristeacht. Leanaimis i lorg coise an chéad soiscéalaí, Muire. Éistimis freisin le taithí na mban inár nEaglais agus inár sochaí a leanann, trína neart agus a ndíograis, den tasc Críost a iompar isteach agus chuig an domhan.
Tríona Doherty agus Jane Mellett, The Deep End: A Journey with the Gospels in the Year of Luke

Léigh níos mó

An t-Anam Néata

Maidir linne, i séasúr seo na hAidbhinte, tá gairm againn a thuiscint go n-éilíonn an t-anam néata, cosúil leis an teach néata, iarracht. Ní tharlaíonn sé gan stró. Más mian linn i ndáiríre go dtiocfadh an Tiarna agus go bhfanfadh sé tamall, ní mór dúinn an bealach a ullmhú. Baineann sé leis an teach a chur in ord – an t-anam a chur in ord. Áit éigin agus ar bhealach éigin, ní mór dúinn focail an cheannfoirt a chloisteáil arís agus a thuiscint gur linne a chuid focal freisin, ‘A Thiarna, ní fiú mé tú a bheith faoi mo dhíon’. Chuige sin, teastaíonn plean gníomhaíochta uainn, cineál léarscáil bóthair, chun treoir a thabhairt dúinn ar an turas.

Soláthraíonn Sacraimint an Athmhuintearais cuid den treochlár sin. Tá a chomhordanáidí ann cheana féin dúinn, agus d’fhéadfaí an chéad ghluaiseacht a fháil i ‘Beannaigh mé, a Athair, mar pheacaigh mé’.

Vincent Sherlock, Let Advent be Advent

Léigh níos mó

An Leas is Mó

I gcultúr indibhidiúlach, b’fhéidir níos mó ná riamh, ní mór dúinn an ceacht a chuir Críost an Rí romhainn a fhoghlaim. Is muidne caomhnóirí ár ndeartháireacha agus ár ndeirfiúracha. ‘Maireann muid i scáth a chéile’, mar a deir seanfhocal Éireannach amháin. Cé go bhfuil an neamhspleáchas go breá agus go maith, is í an t-idirspleáchas an leas is mó – croí cineálta agus lámh oscailte. Tá neart fhianaise ar cruachás na ndídeanaithe cogaidh, ach bhí agus tá guthanna, ar chúis imní iad, ag léiriú freasúra. Deir an Rún Éireannach faoi féile:

Chonaiceamar strainséir inné.
Cuirimid bia san áit itheacháin,
Ól san áit óil,
Ceol san áit éisteachta.
Agus le hainm naofa Dé tríonóideach
Beannaíodh sinn, agus ár dteach,
Ár n-eallach agus ár ngaolta.
Mar a deir an fhuiseog ina hamhrán:
Is minic, is minic, is minic a théann Críost.
I gcuma an strainséara.

Ní rud uathúil Éireannach é, ar ndóigh, mar tá a fhios ag go leor cultúr go hinstinneach go gcaithfimid croí an strainséara a urramú; ní mór dúinn a aithint cé chomh cosúil is atá an duine eile linn; ní mór dúinn daonnacht gach duine a mheabhrú. Tugann fáilte a chur roimh an strainséir beannacht dúinn chomh maith le cuidiú leis an té a fhaigheann ár bhféile.

I dteaghlach Dé, níl aon strainséirí ann, níl ach gaol nó muintir, mar a déarfaimis. Is é gaol a thagann i gcrích aisling Dé. Baineann sé le ciorcal comhbhá a shamhlú agus ansin samhlú gan aon duine a bheith lasmuigh den chiorcal. Óir tá fiúntas síoraí le cibé rud a dhéanann tú le grá.

Inniu deir Críost an Rí linn, ‘An rud a dhéanann sibh do dhaoine eile, déanann sibh domsa’.

Tom Cox, The Sacred Heart Messenger, November 2023

Léigh níos mó

Glacann Dia le gach duine againn

Tá Críost aiséirithe ionainn. Uaireanta bímid róghnóthach ag déanamh rudaí chun an fhírinne seo a fheiceáil. Ach nuair a dhéanaimid, nuair a thuigimid go bhfuil Dia i ndáiríre i ngach rud agus go nglacann sé le gach duine againn, ansin athraímid ár seasamh agus ár meon. Is mian linn sinn féin a chur ar fáil don Dia seo atá lán le grá agus comhbhá. Is mian linn toil Dé a léiriú.

Agus mar sin, stopann ár lámha ag déanamh ar mhaithe le déanamh, agus cuirtear sinn ar fáil d’aisling Dé. Ligimid do spiorad Dé oibriú tríd ár lámha – ár gcorp féin – go humhal agus go foighneach, agus muid ag aithint ár n-áit uathúil in aisling Dé. Foghlaimíonn ár lámha obair an Tiarna a dhéanamh agus muid ag dul níos doimhne isteach i rúndiamhair Dé féin.
Eric Clayton, The Sacred Heart Messenger , Meán Fómhair 2023

Léigh níos mó

Turas Ár Saoil

Tiocfaidh deireadh ár n-aistear ar an saol seo dúinn go léir sa deireadh. Is é an creideamh atá ag Críostaithe ná go n-athraítear an saol ach nach bhfuil deireadh leis. Táimid uile ar aistear, agus beidh caillteanas ag go leor againn. Tá dóchas againn i gCríost, ach ní chiallaíonn sin nach mbeimid faoi bhrón dár ngaolta caillte agus nach mbeidh croíthe briste againn.

Ní thagann duine in ionad duine marbh choíche mar táimid uile uathúil. Aimseoidh muid grá nua, ach ní dhéanfaimid dearmad agus níor cheart dúinn dearmad a dhéanamh. B’fhéidir gurb é plean Dé aontacht a chruthú i measc daoine – ‘Go mbeadh siad ina n-aon mar atá tusa agus mise, a Athair, ina n-aon.’ Nuair a chaillimid duine dil is féidir linn sólás a thabhairt dá chéile mar a mhúin Íosa, ach ní dóigh liom gur raibh sé riamh i gceist aige go bhféadfadh duine amháin ionad duine eile a ghlacadh.

Fágfaidh do ghaol go leor cuimhní cinn luachmhara ina ndiaidh. B’fhéidir go raibh a nósanna féin acu, agus is féidir linn a saol a cheiliúradh trína athdhéanamh. Is féidir linn rud éigin a dhéanamh ina gcuimhne freisin, amhail crann a phlandáil nó leabhar a thiomnú. Tá an píosa seo tiomnaithe do mo mháthair a raibh an-ghrá ag go leor di, agus a fuair bás le déanaí. Tá an t-ádh orm go bhfuil tacaíocht cairde agus teaghlaigh agam, ach braithim uaim go mór í. Ní líonfaidh aon duine ionad do ghaolta caillte. Ach ní imíonn an ghrá agus ní féidir leis an ngrá bás a fháil.

Mary Hunt, The Sacred Heart Messenger, Samhain 2023

Léigh níos mó