Glac leis an Áilleacht a Fheicimid agus Bain Taitneamh aisti

Bíonn an turas saoil seo lán le háilleacht uaireanta. Bheadh ​​sé tábhachtach dúinn go léir moilliú agus meas a bheith againn ar an áilleacht sin níos minice. Is minic a ligeann muid di imeacht gan aitheantas. Ach uaireanta glacaimid léi. Uaireanta, tuigimid go bhfuilimid i láthair na háilleachta, agus ligeann muid dúinn féin an t-am a reo – fanacht sa láthair sin. Sna cuimhneacháin sin, bímid feasach go leor chun áilleacht a fháil i ndáiríre. Cé nach dtagann na cuimhneacháin seo go minic, nuair a tharlaíonn siad, is minic a bhíonn siad an-mhothúchánach. Ceanglaíonn siad sinn le fírinne lárnach: is cuma cén fhulaingt atá ar domhan (agus tá fulaingt ar domhan) agus inár saol (tá agus beidh fulaingt inár saol), tá áilleacht ann freisin. Ní féidir linn a mhíniú cén fáth go bhfuil sé amhlaidh; ní féidir linn ach glacadh leis go bhfuil sé amhlaidh.
Is deacair an rud seo a dhéanamh – glacadh leis. Mar sin féin, trí glacadh le fulaingt, táimid saor freisin glacadh leis an áilleacht a fheicimid agus a bhíonn taithí againn air ar fud an domhain agus taitneamh a bhaint aisti níos mó fós.
Déan iarracht guí ar son daoine eile: coinnigh gar do do chroí i do phaidir iad siúd go léir atá ag fulaingt faoi láthair; coinnigh gar do do chroí i do phaidir iad siúd go léir atá tinn; coinnigh gar do do chroí i do phaidir iad siúd go léir nach bhfeiceann áilleacht ina saol faoi láthair.

Jim Deeds & Brendan McManus SJ, Finding God in the Mess