Tá Grásta Bronnta Orainn
Ina litreacha, is minic a labhraíonn Pól as mothú go bhfuil grásta mór faighte aige ó Dhia. Cé gur ‘níos lú ná an duine is lú de na naoimh uile’ (na daoine baistithe), tá ‘grásta speisialta’ tugtha dó. Is é an grásta a labhraíonn Pól faoi ná an Soiscéal, a nochtann rúndiamhair Chríost. Tá Pól go mór faoi thionchar ag ‘na doimhneachtaí a fheicim i rúndiamhair Chríost’. Tá sé an-eolach go bhfuil freagracht ag baint leis an ngrásta seo a cuireadh ar iontaoibh dó. Tá glaoch air chun bheith ina sheirbhíseach don tSoiscéal seo a cuireadh ar iontaoibh dó, atá freagrach as é a fhógairt dóibh siúd nár chuala riamh é, agus feiceann sé é féin mar ‘stiúrthóir’ a thug a mháistir go leor dó agus a chaithfidh anois a thaispeáint go bhfuil sé fiúntach an rud a cuireadh ar iontaoibh dó a bheith aige. Tá grásta faighte againn uile ar bhealaí éagsúla ón Tiarna. Tá baisteadh orainn i gCríost; tá sciar ina Spiorad tugtha dúinn; tá an Soiscéal curtha ar iontaoibh dúinn; is baill de chorp Chríost, an Eaglais, muid; glacaimid lena theacht mar arán na beatha san Eocairist; Táimid buailte ag a láithreacht thrócaireach i Sacraimint an Athmhuintearais. Cosúil le maoir iontaofa, tá go leor curtha i muinín againn ón Tiarna. Mar mhaoir ‘dílse agus críonna’, ní mór dúinn leanúint de bheith ag cur luach ar na ngrástaí iomadúla atá faighte againn ó Dhia agus maireachtáil de réir an méid atá curtha i muinín againn. Tá grásta tugtha dúinn ón Tiarna ionas gur féidir linn daoine eile a ghrástú leis an méid atá faighte againn.
Martin Hogan, The Word of God is Living and Active
Ag Dia amháin atá fios cad atá le teacht
Tá an gníomh domhanda reatha chun an Domhan a chosaint agus a athbhunú á spreagadh agus á chumasú ag Spiorad Dé, bronntóir na Beatha. ‘The Holy Ghost over the bent / World broods with warm breast and with ah! Bright wings’ (G. M. Hopkins). Níl an cine daonna ina aonar, ag snámh in aghaidh easa. Tá guthanna fáidhiúla ó gach taobh ag tacú lenár nóiméad stairiúil uathúil grásta agus dúshláin. Táimid ag fáil amach gur féidir leis an rud a bhfuil cuma caillte air agus cuma nach féidir a aisghabháil teacht chun beatha arís, mar a tharlaíonn le speicis atá á dtarrtháil ó dhíothú agus le balla mór glas crann a phlandáil trasna fásaigh na hAfraice. Tá eagna agus dinimic gan teorainn na cruinne, a mhúnlaigh rudaí go dtí seo, ar fáil dúinn: nílimid ar seachrán i leithlisiú cosmach ach tumtha i bhfarraige fuinnimh dhiaga thar gach tuiscint. Ní mór dúinn gach a bhfuil ar ár gcumas a dhéanamh, agus guí go domhain, agus a bheith sásta go leor a fhulaingt, agus a fhios againn go bhfuil cumhacht dhiaga ag obair ionainn chun cuspóirí Dé a chur i gcrích thar ár ndóchas agus ár mbrionglóidí (Eifisigh 3:20). Inár ngéarchéim dhomhanda, táimid inár finnéithe freisin ar fhás iontach, fiú má tá sé leochaileach, phobal an chine dhaonna. Tá daoine de gach creideamh agus gan aon chreideamh ag teacht le chéile sa chúis choiteann, agus comhlíonann sé seo mian bunúsach Dé, go mbeimis uile ar aon i gcomhchuibheas uilíoch (Eoin 17:11).
Maireann an conradh diaga leis an gcruthú go deo:
‘Nuair a bheidh an bogha sna néalta, féachfaidh mé air agus cuimhneoidh mé ar an gConradh síoraí atá idir Dia agus an uile dhúil bheo den uile fheoil dá bhfuil ar talamh.”
(Geineasas 9:16).
‘Nuair a chuireann tú do spiorad uait cruthaítear iad; agus athnuann tú aghaidh na talún. (Salm 104:30)
. Mar a deir an tEaspag Desmond Tutu, ‘Níl a fhios ag ach Dia cad atá i ndán duit anois!’
Brian Grogan SJ, Creation Walk: The Amazing Story of a Small Blue Planet
Paragraph
Ag taibhreamh Aisling Dé
Dúirt Naomh Iognáid gur féidir linn Dia a aimsiú inár mianta is doimhne. Is ráiteas suntasach é sin má chuireann muid i bhfeidhm é. D’fhéadfadh sé go dtabharfadh am a chaitheamh ag brionglóidí faoinár mianta is doimhne sinn isteach i spás naofa.
Seo smaoineamh suntasach eile. Dúirt cara an-chríonna tamall ó shin, má deirimid ‘Tá’ le Dia, go gcuirfidh Dia an ‘Tá’ sin i gcrích, fiú mura raibh pleanáilte againn sa saol nó mura mbraitheann muid in ann an rud atá á rá againn ‘Tá’ a dhéanamh. Is é sin le rá, is talamh thorthúil é ár ‘Tá’ ó sheasamh creidimh do Dhia a bheith ag obair dó. Smaoinigh ar ‘tá’ Mhuire don aingeal a thug ar Íosa teacht ar an saol.
Níl baint ar bith ag seo linn féin; níl baint ar bith aige linn féin rudaí a fháil. Tá sé i bhfad níos doimhne agus i bhfad níos mó brí dár saol féin agus do shaol na ndaoine mórthimpeall orainn. B’fhéidir nach bhfeicfimid muid féin ag ‘fáil’ aon rud ar chor ar bith i gciall an tsaoil. Déanaimid ailíniú simplí le Dia. Roinnimid Brionglóid Dé.
Agus é sin á chur le chéile, má shamhlaímid aisling Dé dár saol, má aimsímid ár mianta is doimhne, i bhfad níos faide ná mianta dromchlacha, agus má deirimid ‘Tá’ le Dia, is féidir linn aisling Dé dúinn féin agus dár ndomhan a fheiceáil ag teacht i gcrích. Sin Dea-Scéal anois!
Brendan McManus SJ and Jim Deeds, Emerging from the Mess
Léigh níos mó
B’fhéidir go mbeadh gá le hathchóiriú a dhéanamh ar ár saol
Tamall ó shin, agus mé ar dheireadh seachtaine saoire i Londain, shocraigh mé dul chuig ceann de na heaglaisí is fearr liom i Londain, St Martin in the Fields. Le blianta beaga anuas, tá spás ciúin, paidriúil faighte agam ann chun mo laethanta saoire a thosú. An mhaidin sin, agus mé ag dul isteach san eaglais, thuig mé nach mbeadh sé chomh ciúin sin. Ag tosach na heaglaise, bhí pianó mór mór. Ina shuí, nó, b’fhéidir, ar a ghlúine, bhí tiúnóir pianó ann. Bhí sé i mbun a chuid oibre, ag bualadh nóta amháin arís agus arís eile agus ag déanamh athruithe beaga bídeacha ar a airde de réir… bhuel, níl mé cinnte conas a d’oibrigh sé a dhraíocht!
Shuigh mé síos agus dhún mé mo shúile, agus rinne mé iarracht guí. Ach lean na nótaí, na nótaí ag teacht. Bhí sé deacair orm neamhaird a dhéanamh orthu ar mhaithe le mo ghuí.
Tar éis tamaill, fuair mé amach gur lig mé dom féin dul i bhfostú sna nótaí agus sna
hathruithe i dtuinairde nach raibh mé in ann a thuiscint ach go pointe áirithe. Tháinig na nótaí géara anuas
i dtuinairde. Chuaigh na cinn maola suas. Ba bhealach é domsa chun guí.
Sa phaidir sin, bhuail sé mé go bhfuil go leor bealaí ann gur féidir linn a bheith beagáinín as
tiúin inár saol. Tá réimsí ann atá cothrom, áit a mbraitheann muid go bhfuilimid síos, brónach, íseal nó gan fuinneamh. Tá réimsí inár saol ann freisin ina bhfuilimid géar, linn féin agus le daoine eile freisin. Ar an mbealach seo, is féidir linn a bheith as tiúin linn féin agus le daoine eile. B’fhéidir go mbeadh gá againn le tiúiniú ionas gur féidir linn maireachtáil go comhchuí linn féin, le daoine eile agus le plean Dé dúinn. Ba mhaith le Dia, trí urnaí, ceangal linn.
Brendan McManus SJ agus Jim Deeds, ag Teacht Chun Cinn as an Praiseach
Ceangaltáin Neamhordaithe
Is féidir leis na rudaí a thugann Ignatius ceanglaíochtaí neamhordaithe orthu an ceann is fearr a fháil orainn – bród, saint, eagla, foirfeachtachas, an fonn dosháraithe ar dhearbhú láithreach a ghintear ag na meáin shóisialta, ró-spreagadh, an t-ionchas go mbeidh muid ar fáil 24/7, teipeadh tuiscint gur maoir na cruthaithe sinn agus ní úinéir na cruthaitheachta, dúil i gcáil agus i stádas, siondróm an ‘Tá níos mó agam ná tusa’ agus na mealltaí eile go léir a tharraingíonn sinn ó Dhia, ó muid féin agus ó dhaoine eile, rud a fhágann sinn i riocht suaiteachta mothúchánach, sceitimíneach agus ídithe.
Ní de réir mo chuid maoine a chinntear mo luach mar dhuine. Ní shainíonn mo sheilbh ábhartha, mo ghnóthachtálacha acadúla, mo rath, m’ioncam ná mo iarmhéid bainc mo luach mar dhuine daonna luachmhar agus uathúil. Ní de réir a bhfuil lasmuigh díom féin a chinntear mo luach. Chuirfeadh an drochspiorad, namhaid mo nádúir dhaonna, ina luí orm a mhalairt. Táim i bhfad níos saibhre ná sin. Tá sé chomh héasca sin dul i bhfostú sna rudaí a cheapann muid a theastaíonn uainn agus a mhian linn, ach i solas fuar an lae feicimid na seachmallachtaí mar atá siad. Dlúthpháirtíocht lena chéile, seachas iomaíocht lena chéile, is ea smaoineamh Dé ar cad is brí leis an saol.
Jim Maher SJ, Pathways to a Decision with Ignatius of Loyola
Léigh níos mó
Is Comhpháirtithe Gníomhacha muid in Obair Dé
Rud éigin le machnamh agus le guí faoi gach lá an tseachtain seo:
D’fhéach siad anuas ó neamh – an tAthair, an Mac agus an Spiorad Naomh – le grá dá muintir. Chonaic siad fir agus mná de gach cine, dath, aois, creideamh, naofacht agus peacacht. Bhí a fhios acu go raibh cabhair ag teastáil don chine daonna agus d’fhan siad i bhfad sular tháinig an t-am ceart.
Briathar Dé, Mac Dé, a rugadh roimh gach aois, rinneadh duine againn de. Tá a fhios againn an chuid eile den scéal. Rinneadh duine inár measc de phearsan de chuid na Tríonóide, ionas go bhféadfaimis a bheith cosúil leo. Rugadh Íosa, Mac an Athar síoraí, cosúil linne, mhair sé agus fuair sé bás cosúil linne. Maraíodh go cruálach é agus ansin leagadh san uaigh é, tháinig an Spiorad beo ann, agus anois tá Spiorad Íosa agus an Athar beo i ngach duine againn ó bhaisteadh é.
Déantar ghnáthshaol de shaol na Tríonóide sa ghrá, sa chúram agus sa mhaithiúnas a chuirimid ar fáil dá chéile. Tá sé ann freisin sna bealaí ina ndéanaimid iarracht feabhas a chur ar shaol na mbocht, na ndaoine atá faoi dhúlagar agus na ndaoine atá imníoch. Tá sé ann freisin sa chaoi a ndéanaimid iarracht na ceachtanna is fearr faoin gcine daonna agus faoin gcreideamh a mhúineadh do ghlúin óg, agus rúndiamhair Dé a chur in aithne dóibh. Is comhpháirtithe gníomhacha muid in obair Dé, an Athar, an Mhic agus an Spioraid Naoimh ar domhan inniu.
Donal Neary SJ, Machnaimh Soiscéil do Dhomhnaigh na Bliana A
Léigh níos mó
An Áthas a bhaineann le Gráú le Croíthe Buíocha
Sa samhradh, feictear áilleacht nua agus an gairdín ag líonadh le dath. Osclaítear bláthanna, scaoiltear duilleoga, agus tosaíonn crainn ag cur a nduilliúr samhraidh iomlán orthu. Tugann gach lá rud éigin nua, go háirithe sna leapacha ilbhliantúla, agus bíonn an garraíodóir gnóthach go deimhin, ag beathú, ag uisciú, ag cur frapaí, ag gearradh agus ag cothú na faiche, agus ag déileáil le líon mór fiailí agus borradh na beatha i measc na lotnaidí gairdín a fuair greim dóibh féin sa talamh atá ag téamh.
Mura mbíonn an garraíodóir cúramach, is ar éigean a bheidh am ann chun taitneamh a bhaint as ar fad; tá an oiread sin le déanamh chun coinneáil suas le flúirse samhraidh an dúlra. Tá sé tábhachtach am a thógáil idir tascanna chun suí agus smaoineamh, cupán tae nó deoch fhionnuar samhraidh a thabhairt amach chuig an ngairdín agus suí agus stánadh agus áilleacht agus lúcháir a bhaineann leis an ghairdín a bhlaiseadh. Is iad na míonna seo, lena laethanta fada gnóthacha agus a dtráthnónta fada, an t-am chun aird a tharraingt ar áilleacht ár saoil agus an lúcháir atá i ngráú le croíthe buíocha a aimsiú.
An tSr Stanislaus Kennedy, RSC, The Sacred Heart Messenger, July 2024
Guigh le bheith cosúil le Muire
Más mí deabhóid do Mhuire í Bealtaine, b’fhéidir gur féidir linn guí go mbeimid cosúil léi inár gcroíthe, bheith spreagtha ag a teagasc ionas gur féidir linn foghlaim conas gach rud a thuiscint trí lionsa a grá, a heagna agus a fírinne. Féadfaidh ár bhfocail, ár mothúcháin, ár ngníomhartha, ár gcreideamh agus ár mothúcháin filleadh trí rogha chomhfhiosach agus cinneadh diaga chun aontachta leis an bhFoinse. Múscailt gach lá le grásta agus le mothú síochána, ullmhúcháin, cosanta, grá agus creidimh inár gcroíthe chun maireachtáil ar domhan ar bhealach nua cróga agus glórmhar. Tá an fuinneamh máthartha atruach agus fairsing seo ar fáil gach lá agus cuirtear ar fáil dúinn go léir é ionas gur féidir linn domhan nua aontaithe a chruthú, agus cruthú Dé go léir idirnasctha.
Má ligeann muid don fhís seo fás inár gcomhfhios, aonarach agus comhchoiteann araon, b’fhéidir gur féidir linn ár bpatrúin deighilte a scaoileadh saor agus ina ionad sin croílár ár Máthar naofa gan teorainn a ghlacadh inár gcroíthe agus muinín a bheith againn as seo go dtreoróidh sé sinn abhaile, chuig aontachta, iomláine agus grá neamhchoinníollach arís. Go raibh sé seo mar phaidir againn chuig ár Máthair Muire i rith mhí na Bealtaine seo.
Andrea Hayes, The Sacred Heart Messenger,, Bealtaine 2024
Léigh níos mó
Leanann leigheas maithiúnas
Is féidir Críostaíocht duine a thomhas de réir an méid atá siad sásta maithiúnas a thabhairt. Tá an maithiúnas ar cheann de na léirithe is doimhne ar charthanacht. Mar thoradh ar an maithiúnas, faighimid leigheas. Iompraímid go leor bagáiste linn. Iompraímid an bagáiste i mála dofheicthe, agus is féidir leis sinn a tharraingt síos agus a chur faoi chois. Níl aon tsíocháin inmheánach ann. Iompraímid créachta, coilm, bruitíní, agus gortuithe ón am atá thart, fuath, fearg agus searbhas. Is í an eochair don leigheas den chineál seo ná maithiúnas. Maith, agus leánn an bagáiste. Lig do na slabhraí a cheanglaíonn sinn imeacht. Níl aon ghlas ar na slabhraí timpeall orainn, ach ár ngreim féin. Lig do scíth, maith, agus titfidh siad uainn.
Nimhíonn dearcadh neamhthrócaireach, searbhas agus fonn díoltais an anam agus méadaíonn siad imní agus mothúcháin dúlagair, ach cneasaíonn agus saorann maithiúnas. Tá sé sláintiúil agus folláin, agus tugann sé síocháin.
Cé hé an duine nach gcroithfidh tú a lámh?
Má tá fuath i do chroí do dhuine ar bith, déan iarracht é a dhíchur ón bhfréamh. Is fusa a rá ná a dhéanamh. Is é an rud is tábhachtaí ná iarracht a dhéanamh. Is ionann le bheith i do naomh é iarracht a dhéanamh agus leanúint ar aghaidh ag iarraidh.
Ní bhímid riamh níos cosúla le Dia ná nuair a mhaithimid.
Terence Harrington OFM Cap, Teachtaire an Chroí Naofa , Aibreán 2024
An Fear leis an mBuicéad Pollta
Ná scríobh duine as mar nach bhfuil siad ag teacht leis an sprioc i do shúile. Tá luach leo i súile Dé, ‘óir is maith gach a chruthaigh Dia, agus níl aon rud le diúltú má ghlactar leis le buíochas’ (1 Tiomóid 4:4).
Tá scéal i gcultúr na Síne faoi fhear le buicéad pollta. Seo mar a théann sé.
Bhí fear ann a d’iompair dhá bhuicéad, ceann ar gach taobh de, cothrom ar chuaille thar a ghuaillí. Gach lá, théadh sé chuig an tobar agus líon sé an dá bhuicéad le huisce úr. Ar theacht abhaile dó, bhí buicéad amháin lán, agus an buicéad eile leath lán. Bhí an buicéad lán sásta agus bródúil as féin. Bhí an buicéad leathlán ag gabháil leithscéil go himníoch mar gheall ar sceitheadh. ‘Ná bíodh imní ort, ná bíodh imní ort,’ a dúirt an fear. ‘Nach bhfaca tú na bláthanna fiáine áille atá ag fás ar do thaobh den bhóthar agus muid ag siúl abhaile? Bhí tú ag cur uisce orthu gach lá agus an t-uisce ag sceitheadh as do bhuicéad.’
Anne Marie Sweeney, Teachtaire an Chroí Naofa , Feabhra 2024