An Áthas a bhaineann le Gráú le Croíthe Buíocha
Sa samhradh, feictear áilleacht nua agus an gairdín ag líonadh le dath. Osclaítear bláthanna, scaoiltear duilleoga, agus tosaíonn crainn ag cur a nduilliúr samhraidh iomlán orthu. Tugann gach lá rud éigin nua, go háirithe sna leapacha ilbhliantúla, agus bíonn an garraíodóir gnóthach go deimhin, ag beathú, ag uisciú, ag cur frapaí, ag gearradh agus ag cothú na faiche, agus ag déileáil le líon mór fiailí agus borradh na beatha i measc na lotnaidí gairdín a fuair greim dóibh féin sa talamh atá ag téamh.
Mura mbíonn an garraíodóir cúramach, is ar éigean a bheidh am ann chun taitneamh a bhaint as ar fad; tá an oiread sin le déanamh chun coinneáil suas le flúirse samhraidh an dúlra. Tá sé tábhachtach am a thógáil idir tascanna chun suí agus smaoineamh, cupán tae nó deoch fhionnuar samhraidh a thabhairt amach chuig an ngairdín agus suí agus stánadh agus áilleacht agus lúcháir a bhaineann leis an ghairdín a bhlaiseadh. Is iad na míonna seo, lena laethanta fada gnóthacha agus a dtráthnónta fada, an t-am chun aird a tharraingt ar áilleacht ár saoil agus an lúcháir atá i ngráú le croíthe buíocha a aimsiú.
An tSr Stanislaus Kennedy, RSC, The Sacred Heart Messenger, July 2024
Guigh le bheith cosúil le Muire
Más mí deabhóid do Mhuire í Bealtaine, b’fhéidir gur féidir linn guí go mbeimid cosúil léi inár gcroíthe, bheith spreagtha ag a teagasc ionas gur féidir linn foghlaim conas gach rud a thuiscint trí lionsa a grá, a heagna agus a fírinne. Féadfaidh ár bhfocail, ár mothúcháin, ár ngníomhartha, ár gcreideamh agus ár mothúcháin filleadh trí rogha chomhfhiosach agus cinneadh diaga chun aontachta leis an bhFoinse. Múscailt gach lá le grásta agus le mothú síochána, ullmhúcháin, cosanta, grá agus creidimh inár gcroíthe chun maireachtáil ar domhan ar bhealach nua cróga agus glórmhar. Tá an fuinneamh máthartha atruach agus fairsing seo ar fáil gach lá agus cuirtear ar fáil dúinn go léir é ionas gur féidir linn domhan nua aontaithe a chruthú, agus cruthú Dé go léir idirnasctha.
Má ligeann muid don fhís seo fás inár gcomhfhios, aonarach agus comhchoiteann araon, b’fhéidir gur féidir linn ár bpatrúin deighilte a scaoileadh saor agus ina ionad sin croílár ár Máthar naofa gan teorainn a ghlacadh inár gcroíthe agus muinín a bheith againn as seo go dtreoróidh sé sinn abhaile, chuig aontachta, iomláine agus grá neamhchoinníollach arís. Go raibh sé seo mar phaidir againn chuig ár Máthair Muire i rith mhí na Bealtaine seo.
Andrea Hayes, The Sacred Heart Messenger,, Bealtaine 2024
Léigh níos mó
Leanann leigheas maithiúnas
Is féidir Críostaíocht duine a thomhas de réir an méid atá siad sásta maithiúnas a thabhairt. Tá an maithiúnas ar cheann de na léirithe is doimhne ar charthanacht. Mar thoradh ar an maithiúnas, faighimid leigheas. Iompraímid go leor bagáiste linn. Iompraímid an bagáiste i mála dofheicthe, agus is féidir leis sinn a tharraingt síos agus a chur faoi chois. Níl aon tsíocháin inmheánach ann. Iompraímid créachta, coilm, bruitíní, agus gortuithe ón am atá thart, fuath, fearg agus searbhas. Is í an eochair don leigheas den chineál seo ná maithiúnas. Maith, agus leánn an bagáiste. Lig do na slabhraí a cheanglaíonn sinn imeacht. Níl aon ghlas ar na slabhraí timpeall orainn, ach ár ngreim féin. Lig do scíth, maith, agus titfidh siad uainn.
Nimhíonn dearcadh neamhthrócaireach, searbhas agus fonn díoltais an anam agus méadaíonn siad imní agus mothúcháin dúlagair, ach cneasaíonn agus saorann maithiúnas. Tá sé sláintiúil agus folláin, agus tugann sé síocháin.
Cé hé an duine nach gcroithfidh tú a lámh?
Má tá fuath i do chroí do dhuine ar bith, déan iarracht é a dhíchur ón bhfréamh. Is fusa a rá ná a dhéanamh. Is é an rud is tábhachtaí ná iarracht a dhéanamh. Is ionann le bheith i do naomh é iarracht a dhéanamh agus leanúint ar aghaidh ag iarraidh.
Ní bhímid riamh níos cosúla le Dia ná nuair a mhaithimid.
Terence Harrington OFM Cap, Teachtaire an Chroí Naofa , Aibreán 2024
An Fear leis an mBuicéad Pollta
Ná scríobh duine as mar nach bhfuil siad ag teacht leis an sprioc i do shúile. Tá luach leo i súile Dé, ‘óir is maith gach a chruthaigh Dia, agus níl aon rud le diúltú má ghlactar leis le buíochas’ (1 Tiomóid 4:4).
Tá scéal i gcultúr na Síne faoi fhear le buicéad pollta. Seo mar a théann sé.
Bhí fear ann a d’iompair dhá bhuicéad, ceann ar gach taobh de, cothrom ar chuaille thar a ghuaillí. Gach lá, théadh sé chuig an tobar agus líon sé an dá bhuicéad le huisce úr. Ar theacht abhaile dó, bhí buicéad amháin lán, agus an buicéad eile leath lán. Bhí an buicéad lán sásta agus bródúil as féin. Bhí an buicéad leathlán ag gabháil leithscéil go himníoch mar gheall ar sceitheadh. ‘Ná bíodh imní ort, ná bíodh imní ort,’ a dúirt an fear. ‘Nach bhfaca tú na bláthanna fiáine áille atá ag fás ar do thaobh den bhóthar agus muid ag siúl abhaile? Bhí tú ag cur uisce orthu gach lá agus an t-uisce ag sceitheadh as do bhuicéad.’
Anne Marie Sweeney, Teachtaire an Chroí Naofa , Feabhra 2024
Tine Nua adhainte ionainn
Insíonn an Cháisc dúinn gur tháinig Críost chun sinn a shábháil ónár suarachas. Sin é tíolacadh agus dúshlán an aiséiríthe. Insíonn na Soiscéil dúinn gur scaipeadh agus gur náiríodh na deisceabail, gur bhris siad agus gur cuireadh mearbhall orthu mar comhphobal. Ar bhealach, is mar an gcéanna dúinne. Tugadh ar ais iad chuig saol nua teachtaireachta agus misin.
Baineann an aiséirí le cneasú agus athchóiriú caidrimh bhrúite agus briste idir Dia agus an cine daonna, eatarthu féin agus, sa deireadh thiar, le bhronntanas uathúil na cruthaithe a bhfuil damáiste agus scrios déanta againn air.
Tugann an Cháisc cumhacht agus inspioráid dúinn agus lasann tine nua díograise ionainn chun go mbeadh muid inár fhírinne an tsoiscéil agus mar fhianaise ar a fhógraímid, ag tabhairt fianaise ar láithreacht leanúnach Chríost aiséirithe inár measc anois agus i gcónaí.
Baineann an Cháisc leis an té a fuair bás tréigthe, ‘bhí sé chomh loite sin ina chuma (Íseáia 52:14), cosúil leis na daoine gan dídean iomadúla a mbuailimid leo inniu, a bhí diúltaithe agus cráite. Coinníonn an Tiarna cuideachta linn anois ar ár gcrosanna féin, in ainneoin an tost lom, áit a gcogarnaímid nó a ghlaonn muid amach in anró,
“A Dhia, a Dhia, cén fáth ar thréig tú mé?”
Fiú nuair a bhíonn an cuma air Dia a bheith ina thost agus i bhfad i gcéin, insíonn an Cháisc dúinn nach bhfuilimid inár n-aonar, ach go roinnimid le chéile saol aiséirí an Tiarna.
John Cullen, The Sacred Heart Messenger, September 2023
Léigh níos mó
Tá Íosa aiséirithe
Alleluia! Is focal é seo a chloisfidh tú go minic le linn shéasúr na Cásca seo, atá romhainn anois. Is focal Eabhraise é ‘Alleluia’ a chiallaíonn moladh an Tiarna. Insíonn sé seo rud éigin dúinn faoi bhéim an tséasúir, arb iad a sainairíonna ná lúcháir agus dóchas. Tá Íosa aiséirithe, agus tugann sé cuireadh dúinn isteach sa saol nua seo. Soilsíonn an Cháisc ár saol mar dhaoine aonair agus mar phobail, ag glaoch orainn a bheith inár solas don domhan. Ritheann séasúr na Cásca ó Bhigil na Cásca go dtí Féile na Cincíse, tréimhse fhada caoga lá. Ag an am seo den bhliain, tugaimid faoi ndeara chomharthaí na beatha nua timpeall orainn. Tá na laethanta níos faide agus níos gile, tá éin ag canadh, tá bláthanna ag bláthú. Cuireann an saol nua a phléascann ón talamh i gcuimhne dúinn gurb é Dia foinse na beatha agus na maitheasa go léir. Is uain tús nua é an Cháisc.
Is do gach duine teachtaireacht na Cásca, is cuma cén cás ina bhfuilid. Ní sé rómhall riamh tosú arís. Is é an dea-scéal ná go bhfuil Íosa linn. Tá sé i láthair nuair a dhéanaimid guí agus nuair a bhíonn deacrachtaí againn guí, nuair a bhíonn áthas orainn agus nuair a bhíonn pian orainn, i áilleacht ár ndomhain, atá á athnuachan i gcónaí, agus sa mhaitheas agus sa ghrá a roinnimid le daoine eile. Agus muid ag déanamh ár mbealach tríd an séasúr nua seo, osclaímid an doras agus tugaimid cuireadh don Íosa aiséirithe teacht isteach.
Tríona Doherty agus Jane Mellett, The Deep End: A Journey with the Gospels in the Year of Matthew
Léigh níos mó
Is beannaithe iad siúd nach bhfaca agus a chreideann fós
A Thomáis … go raibh maith agat! As macántacht a thabhairt isteach inár gcreideamh. Níor lig sé air go raibh sé níos fearr ná mar a bhí sé. Thosaigh sé trí chruthúnas a iarraidh agus chríochnaigh sé trí bheith sásta leis an gcreideamh. Is é naomhphátrún na n-aistrithe agus na gcéimeanna sa chreideamh é. Is turas é an creideamh. Is é naomh an chreidimh inár linne é. Ba é an pobal an áit a bhfuair sé creideamh, tar éis dó é a chailleadh nuair a rinne sé iarracht dul leis féin. Ansin d’fhill sé ar phobal an chreidimh agus chuaigh sé ar thuras saoil a thug go mairtíreach é san Ind.
Fuair sé Críost freisin trí mhian a bheith aige teagmháil a dhéanamh lena chréachtaí. Faighimid Dia nuair a théimid isteach ina chréachtaí i gcréachtaí ár ndomhain. I bpobal creidimh na hEaglaise, is féidir linn ár gcreideamh a choinneáil. Fásann ár gcreideamh anseo freisin. Lorg Tomás creideamh trí mhian a bheith aige teagmháil a dhéanamh le créachtaí Íosa. Nuair a thug Íosa cuireadh dó amhlaidh a dhéanamh, fuair sé amach nach raibh gá aige leis. Fuair sé creideamh i láthair leis an gCríost créachtaithe agus d’aimsigh sé ansin a chreideamh i nglóir Chríost.
Is féidir linn an rud céanna a dhéanamh. An rud a dúradh le Tomás, deirtear linn go léir é: ‘Creideann sibh mar is féidir libh mé a fheiceáil. Is beannaithe iad siúd nár chonaic agus a chreideann fós.’
Donal Neary SJ, Machnaimh Soiscéil do Dhomhnaigh na Bliana A
Léigh níos mó
Réaltacht an Aiséirí
Ní furasta creidiúint san aiséirí. Ní comhtharlú é go bhfuil easpa creidimh agus amhras ann i mbeagnach gach taise, i measc na ndaoine a raibh aithne mhaith acu ar Íosa chomh maith. Ag an am céanna, tá na finnéithe leisceacha seo chun a aiséirí a fhógairt.
B’fhéidir gurb é seo an cruthúnas is láidre ar réaltacht an aiséirí. Bhí deisceabail Íosa buailte ag an teip náireach a bhí i saothar saoil Íosa (agus a saoil féin). Theith siad i ngach treo. Go gairid ina dhiaidh sin, beidh na daoine céanna ag fógairt le paisean dochreidte gurb é a laoch Slánaitheoir na ndaoine. Ní cheiltíonn siad a bhás ar an gcros a thuilleadh. Fógróidh siad anois é beagnach le bród. Idir an dá nóiméad, caithfidh go raibh taithí acu ar rud éigin níos scanrúla agus níos drámataí ná tubaiste chéasadh Íosa: a aiséirí.
Nicolaas Sintobin SJ, An raibh Íosa ann i ndáiríre? agus 51 Ceist Eile
Léigh níos mó
Ag tabhairt aghaidh ar an dorchadas
Bíonn taithí againn uile ar dhorchadas sa saol ó am go ham. Is trí aghaidh a thabhairt ar an áit dhorcha agus fholamh a fheicimid an fhírinn nach iad ár gcuid fadhbanna, dá tromchúisí ná á minice iad, iomlán an scéil riamh. Domsa, is é moilliú síos agus smacht na paidreoireachta agus an machnaimh a fháil ar ais, seachas mé a thabhairt chuig áit uafáis agus scriosta, a threoraíonn mé i ndáiríre chuig áit leighis. Is áit teagmhála leis an réaltacht í, teagmháil le Dia.
Gach bliain ar an Satharn Naofa, bíonn tost ann, agus scairteann an tuama dorcha folamh amach chuig na daoine a mbeadh eagla orthu roimh an deireadh, ‘Tagaigí, féachaigí!’ Agus tuigim anois cén fáth ar ghá dóibh dul chuig an tuama. Bhí Íosa ag múineadh dóibh, fiú in am anró mhóir, go gcaithfimid uile dul chuig an tuama – na háiteanna dorcha folamha – dá scanrúla a d’fhéadfadh sin a bheith. Cén fáth a nglaonn sé orainn ann? Mar nuair a théimid, nuair a bheimid ag tabhairt aghaidh ar an dorchadas, feicfimid nach bhfuil sé dorcha ar chor ar bith. Tá solas iontach ag teacht. Ní hé fadhbanna, fiú an bás, an deireadh. Bíonn gealltanas trí lá ina dhiaidh sin ann i gcónaí.
Brendan McManus SJ and Jim Deeds, Emerging from the Mess
Léigh níos mó
Dul i muinín Dé
Tá an oiread sin taithí againn ar scéal an Fhógartha gur furasta talamh slán a dhéanamh de creideamh Mhuire. Is furasta dearmad a dhéanamh gur fhógair teachtaireacht Ghabriel athruithe móra do Mhuire . Níor thug sé aon ráthaíochtaí daonna do Mhuire; níor thairg sé bealach aitheanta ná slán chun cinn di. Chuir sé crua uirthi. D’éiligh gach rud faoin eachtra uathúil seo dul i muinín Dé: bhí sé deacair go leor cheana féin glacadh leis go raibh aingeal ag labhairt léi; bhí sé níos deacra fós a chreidiúint go bhféadfadh maighdean a bheith torrach, ach cé a shamhlódh go bhféadfadh aon bhean a bheith ina máthair Dé féin! Bhí Gabriel ag cuir samhail beagnach dochreidte roimpi. Níor stop Muire le smaoineamh ar dhóchúlacht an méid a bhí á fhógairt. Dá mba rud é go ndearna, is dócha go ndiúltódh sí a chreidiúint. Bhí fócas Mhuire ar Dhia. Chreid sí sách i gcumhacht agus i ngrá Dé chun glacadh leis an teachtaireacht a chuir Gabriel in iúl di. Thum sí go croíúil isteach in aigéan gan teorainn Dé agus dúirt sí: “Féach, mise banóglach an Tiarna; déantar liom de réir dʼfhocail.” (Lúcás 1:38).
Thomas Casey SJ, Smile of Joy: Mary of Nazareth
Léigh níos mó