Comhairle paidir

Rud a chloiseann tú go minic na laethanta seo: ‘Cén sórt domhain ina bhfuilimid ag maireachtáil?’ Tosóimid ag caint faoi Gaza, Iosrael, an Úcráin, agus liosta de na háiteanna ar domhan inniu ina bhfuil cogaí, deighiltí agus bochtaineacht, agus faoi na bealaí crua a gcaithimid le chéile. Is féidir linn ligean dó dul i bhfeidhm orainn. Is féidir le cúpla ceist cabhrú. An féidir liom aon rud a dhéanamh faoi? Cad is féidir liom a dhéanamh faoi Gaza? Fíor-bheagán. Ach ní chiallaíonn sé sin go gcaillim spéis ann nó go bhfuilim feargach faoi. Is féidir linn beagán a dhéanamh faoi seo agus faoi go leor cásanna eile. Is féidir linn, mar shampla, teagmháil a dhéanamh le duine ar bith a bhfuil a theaghlach ag obair ann agus cabhrú le h-airgeadais. Thairis sin, an bhfuil mé ceart i mo thuairimse? An ndearna mé aon obair bhaile chun a fháil amach cad é an scéal i ndáiríre? Is minic a roinnimid daoine i ngach áit ina nDrochdhaoine agus ina nDea-dhaoine. Tá daoine maithe san Úcráin agus sa Rúis. Tá drochdhaoine sa dá áit freisin. Labhair le daoine, léigh tuairiscí iontaofa; déan cinnte go bhfuil na fíricí agat. Tá súil againn agus guímid ar son na ndaoine atá ag obair, go minic i mbaol mór dóibh féin, ar son síochána, rathúnais agus saolta maithe do na milliúin nach bhfuil na nithe sin acu.

Donal Neary SJ, The Sacred Heart Messenger, July 2024

A Thiarna, ní raibh ach ceithre fhocal ar cheann de na cártaí is deise a fuair mé riamh: ‘Go simplí, is breá liom tú.’ Ag an am sin, ba é seo an rud ba mhó a theastaigh uaim a chloisteáil. Agus, a Thiarna, bíonn gá agam é a chloisteáil uait i gcónaí.

Fuair ​​mé cúnamh mór nuair a scríobh an Pápa Proinsias, cúpla bliain ó shin, i nAoibhneas an tSoiscéil (uimh. 6), ‘Nuair a bhíonn gach rud ráite agus déanta, bíonn grá gan teorainn againn’. Ciallaíonn an ráiteas ollmhór seo fút, a Dhia, is cuma cén chaoi a chuirim díomá ort, go mbíonn tú sásta ionam mar atáim. Tá grá radacach agat dom; tá tú go hiomlán dearfach fúm. Déanann teiripeoirí iarracht, go rathúil nó go rathúil, meas dearfach neamhchoinníollach a fhorbairt dá gcliaint, nó ní éireoidh leis an gcaidreamh teiripeach choíche. Léiríonn sé seo, ar leibhéal an duine, do mheas ar gach duine againn. Ní féidir leis an gcaidreamh idir tú féin agus mise éirí as ach san atmaisféar seo. Mar sin lig dom a chreidiúint, is cuma cén scéalta diúltacha a iompraím ó mo óige, nach féidir le duine ar bith grá a thabhairt dom mar a dhéanann tusa, nach gcasann tú uaim choíche in éadóchas ná i leadrán agus nach féidir le haon rud do ghrá domsa a mhéadú ná a laghdú.

Brian Grogan SJ, I Am Infinitely Loved

Bíonn an turas saoil seo lán le háilleacht uaireanta. Bheadh ​​sé tábhachtach dúinn go léir moilliú agus meas a bheith againn ar an áilleacht sin níos minice. Is minic a ligeann muid di imeacht gan aitheantas. Ach uaireanta glacaimid léi. Uaireanta, tuigimid go bhfuilimid i láthair na háilleachta, agus ligeann muid dúinn féin an t-am a reo – fanacht sa láthair sin. Sna cuimhneacháin sin, bímid feasach go leor chun áilleacht a fháil i ndáiríre. Cé nach dtagann na cuimhneacháin seo go minic, nuair a tharlaíonn siad, is minic a bhíonn siad an-mhothúchánach. Ceanglaíonn siad sinn le fírinne lárnach: is cuma cén fhulaingt atá ar domhan (agus tá fulaingt ar domhan) agus inár saol (tá agus beidh fulaingt inár saol), tá áilleacht ann freisin. Ní féidir linn a mhíniú cén fáth go bhfuil sé amhlaidh; ní féidir linn ach glacadh leis go bhfuil sé amhlaidh.
Is deacair an rud seo a dhéanamh – glacadh leis. Mar sin féin, trí glacadh le fulaingt, táimid saor freisin glacadh leis an áilleacht a fheicimid agus a bhíonn taithí againn air ar fud an domhain agus taitneamh a bhaint aisti níos mó fós.
Déan iarracht guí ar son daoine eile: coinnigh gar do do chroí i do phaidir iad siúd go léir atá ag fulaingt faoi láthair; coinnigh gar do do chroí i do phaidir iad siúd go léir atá tinn; coinnigh gar do do chroí i do phaidir iad siúd go léir nach bhfeiceann áilleacht ina saol faoi láthair.

Jim Deeds & Brendan McManus SJ, Finding God in the Mess

Is cuid ríthábhachtach dár gcaidreamh le Dia é ‘tá’ a rá; is é ár saoirse é ‘níl’ a rá. An oiread sin uaireanta i mo shaol, féachaim siar ar an lá atá inniu agus feicim go soiléir gur dhúirt mé ‘níl’ (fiú mura thuig mé é mar ‘níl’ a rá le Dia ag an am). Buíochas le Dia, is féidir liom cuimhneamh ar roinnt amanna nuair a dúirt mé ‘tá’ freisin. Cuireann ‘tá’ a rá le Dia ar ár gcumas a bheith i láthhair mar grá, áthas agus trócaire sa saol seo. Meallann ár ‘tá’ sinn i gcónaí chun grá agus luach a thabhairt dúinn féin, do dhaoine eile agus don domhan mórthimpeall orainn.
I stair agus i dtraidisiún na Críostaíochta, tá go leor daoine ann a dúirt ‘tá’: Muire, Irimia, Maois agus Peadar, mar shampla. Bhí tábhacht lena gcuid ‘tá’. B’fhéidir nach raibh a fhios acu go díreach cad a bhí siad ag rá ‘tá’ leis, ach bhí an eagna acu a fhios a bheith acu go raibh Dia ag iarraidh agus gur cheart dóibh ‘tá’ a rá.
Má bhíonn tú os comhair ‘tá’ deacair, cuimhnigh go bhfuil tú i gcuideachta mhaith leo siúd thuas. Bíodh a fhios agat é seo freisin: tá bronntanas ag na daoine a deir ‘tá’ don ‘tá’ sin (mar sin feicimid Peadar, an t-iascaire gan oideachas, ag iompú ina scoláire foghlamtha agus ina cheannaire ar ghluaiseacht nua – naomh). Beidh bronntanas agatsa freisin as do ‘tá’.

Jim Deeds & Brendan McManus SJ, Finding God in the Mess

Is é Sliabh Thabor an áit inar chonaic Peadar, Séamas agus Eoin Íosa i ngile a ghlóire. Chonaic siad an diagacht a bhí i bhfolach ag an gcine daonna. Is é an lá seo breacadh chreideamh na n-aspal i cé hé Íosa, agus a shaol diaga. Ina dhaonnacht agus ina chéannacht iomlán, is é íomhá Dé é. D’aithin siad é mar gur aithin siad é mar fhear. Agus ansin chuala siad an guth a dúirt, ‘Seo mo mhac ionúin’ (Maitiú 17:5).

Labhair an guth sin roimhe sin – ag baisteadh Íosa. Ach ansin níor chuala ach Íosa é. Anois tá Íosa á nochtadh dá dheisceabail mar Mhac Dé. ‘Seo mo mhac ionúin’. Tá sé suimiúil cad a leanann. Deir Dia ansin, ‘éist leis’. Tá éisteacht le focal Dé ar cheann de na grásta is tábhachtaí atá ag Críostaí. Ag an Aifreann, umhlaímid d’áit an Bhriathair – is é Críost atá ag labhairt i léamh an Bhriathair – agus muid ag umhlÚ don arán agus don fhíon ar an altóir. I bhfocal agus sacraimint, tá Íosa ag labhairt agus i láthair san Eaglais.

Labhair Íosa faoin todhchaí freisin, ag cur in iúl do na haspail nach mbeadh meas ar an lá seo ach amháin nuair a éireodh sé ó mhairbh. Ansin thuigfidís brí iomlán an Chlaochlaithe agus d’fhéadfaidís ligean dóibh féin ar feadh tamaill smaoineamh ar cad a chiallódh ‘éirí ó mhairbh’.

Cuimhneodh Peadar, Séamas agus Eoin ar an lá seo go deo. Déanta na fírinne, scríobh Peadar faoi ina chéad litir. Is féidir linn muid féin a oscailt don ghrásta seo chun diadhacht agus daonnacht Chríost a aithint agus a chreidiúint go domhain inár gcroí go ndéanfar claochlú orainn lá éigin, ionas go mbeidh ár gcorp básmhar cosúil leis.

Donal Neary SJ, Teachtaire an Chroí Naofa , Lúnasa 2024

Nuair a bhíonn caidreamh maith againn le Dia, déanann an spiorad olc iarracht sinn a chur trína chéile trí imní, frustrachas, míshástacht agus brón a chur orainn. Níor cheart dúinn dul isteach ina pháirc imeartha trí dhul i ngleic leis an gcathú nó trí argóint a dhéanamh leis na smaointe nó na spreagthaí neamhchabhracha seo. Má dhéanaimid, is dócha go gcaillfimid an cath. Ina áit sin, ba cheart dúinn filleadh go socair i láthair Dé. Mar a deir Leabhar Eaxodus: ‘Troidfidh an Tiarna ar bhur son; níl le déanamh agaibh ach fanacht socair’ (Eaxodus 14:14).
Múineann sampla Mhuire dúinn go dtagann fíor-áthas ó bheith aontaithe le foinse gach fíor-áthais: Dia. Dá mhéad a bhímid ar aon le Dia, is ea is lú a chuireann imní, eagla agus pianta isteach orainn. Ní gá dúinn sinn féin a chosaint ar na hionraí seo, mar is í láithreacht Dé féin ár gcosaint. Fiú agus Muire ar talamh, bhí sé amhail is dá mbeadh sí ar neamh cheana féin, mar bhí sí go hiomlán i láthair Dé, i gcónaí ag adhradh an té a líon í le solas agus le lúcháir. Agus de réir mar a bhí a saol ag druidim chun deiridh, d’éirigh an solas a bhí i gcónaí ag lonrú ina croí níos déine agus níos déine. Tharraing sé í ar fad suas, amhail is dá mba mhian leis í a sciobadh ón talamh agus í a tharraingt suas san áit a raibh a spiorad ag ardú cheana féin, ionas go bhféadfadh sí a Magnificat álainn a chanadh i mbuíochas le Dia go deo na ndeor.

Thomas Casey SJ, Smile of Joy: Mary of Nazareth

Táimid ag faire amach do radharcanna Dé timpeall orainn, agus déanaimid iarracht an bheatha dhiaga a aimsiú i gcroílár na réaltachta. Níor fhág Iognáid aon riail mhionsonraithe faoi cé mhéad paidir ba chóir dá lucht leanúna a dhéanamh. Ina áit sin, d’iarr sé orainn Dia a choinneáil os comhair ár súl i gcónaí. Is machnamh i mbun gnímh é seo. Is ordú trom é, ach tá a fhios againn cad é mar atá sé rud éigin a dhéanamh, bíodh sé taitneamhach nó míthaitneamhach, agus duine eile inár n-intinn. Tháinig mé trasna ar imircigh ag obair i mianaigh diamant na hAfraice Theas. D’fhulaing siad uaireanta fada i ndoimhneacht na talún chun airgead a sheoladh abhaile chuig a dteaghlaigh.
Tá cur síos déanta ar machnamh mar ‘fhéachaint fhada ghrámhar ar an réaltacht’. Seo mar a fhéachann Dia ar ár ndomhan. Ansin ‘tosaíonn’ Dia agus déanann sé idirghabháil ar ár son. Sa chiall seo, is é Dia AN ‘machnamhach i mbun gnímh’. Mar sin atá Íosa, ar ndóigh. Guíonn sé, oibríonn sé, fulaingtíonn sé, ach i gcónaí i láthair a Athar. Tá croí géarchúiseach aige, agus is é sin an fáth gur féidir leis a rá, ‘Déanaim i gcónaí an rud is toil leis’ (Eoin 8:29). Mar a chompánaigh, déanaimid iarracht aithris a dhéanamh air. Ní timpiste é gur theastaigh ó na chéad Íosánaigh go mbeadh aithne orthu mar ‘compánaigh Íosa’.

Brian Grogan SJ, Finding God in All Things

Tugann creideamh freagra ar cheisteanna ar nós: Cén fáth a bhfuilimid ann? Cad is brí leis an saol? Cén fáth go bhfuil rud éigin ann in ionad rud ar bith? Ní féidir leis an bhfisic núicléach, leis an gceimic ná leis an matamaitic na ceisteanna sin a fhreagairt. Ní hé sin a réimse. Is í an cheist atá an t-eolaí ag iarraidh a fhreagairt ná conas a oibríonn ár ndomhan. Le céadta bliain, cheap agus chreid daoine go bhféadfaidís an freagra ar an gceist sin a fháil sa Bhíobla. Níl ach cúpla céad bliain caite ó thosaigh Críostaithe ag díchumadh na gceisteanna seo, rud atá fós ar siúl.
Deir go leor daoine gur chreid siad mar pháistí, ach gur chaill siad a gcreideamh nuair a d’aimsigh siad an eolaíocht. Ceann de na cúiseanna leis seo ná go bhfuil eolas go leor daoine ar an gcreideamh teoranta don eolas a bhí acu air nuair a bhí siad ina bpáistí. Ní haon ionadh é go mbaintear an bonn den chreideamh sin de bharr an aghaidh a thabhairt ar smaointeoireacht eolaíoch. Do dhaoine eile, is é cleachtadh na heolaíochta go díreach atá mar phointe tosaigh ar chonair an chreidimh: Cé nó cad atá i mbun an chosmas thar a bheith álainn seo?

Nikolaas Sintobin SJ, Did Jesus Really Exist? And 51 other questions

Ina litreacha, is minic a labhraíonn Pól as mothú go bhfuil grásta mór faighte aige ó Dhia. Cé gur ‘níos lú ná an duine is lú de na naoimh uile’ (na daoine baistithe), tá ‘grásta speisialta’ tugtha dó. Is é an grásta a labhraíonn Pól faoi ná an Soiscéal, a nochtann rúndiamhair Chríost. Tá Pól go mór faoi thionchar ag ‘na doimhneachtaí a fheicim i rúndiamhair Chríost’. Tá sé an-eolach go bhfuil freagracht ag baint leis an ngrásta seo a cuireadh ar iontaoibh dó. Tá glaoch air chun bheith ina sheirbhíseach don tSoiscéal seo a cuireadh ar iontaoibh dó, atá freagrach as é a fhógairt dóibh siúd nár chuala riamh é, agus feiceann sé é féin mar ‘stiúrthóir’ a thug a mháistir go leor dó agus a chaithfidh anois a thaispeáint go bhfuil sé fiúntach an rud a cuireadh ar iontaoibh dó a bheith aige. Tá grásta faighte againn uile ar bhealaí éagsúla ón Tiarna. Tá baisteadh orainn i gCríost; tá sciar ina Spiorad tugtha dúinn; tá an Soiscéal curtha ar iontaoibh dúinn; is baill de chorp Chríost, an Eaglais, muid; glacaimid lena theacht mar arán na beatha san Eocairist; Táimid buailte ag a láithreacht thrócaireach i Sacraimint an Athmhuintearais. Cosúil le maoir iontaofa, tá go leor curtha i muinín againn ón Tiarna. Mar mhaoir ‘dílse agus críonna’, ní mór dúinn leanúint de bheith ag cur luach ar na ngrástaí iomadúla atá faighte againn ó Dhia agus maireachtáil de réir an méid atá curtha i muinín againn. Tá grásta tugtha dúinn ón Tiarna ionas gur féidir linn daoine eile a ghrástú leis an méid atá faighte againn.

Martin Hogan, The Word of God is Living and Active

Tá an gníomh domhanda reatha chun an Domhan a chosaint agus a athbhunú á spreagadh agus á chumasú ag Spiorad Dé, bronntóir na Beatha. ‘The Holy Ghost over the bent / World broods with warm breast and with ah! Bright wings’ (G. M. Hopkins). Níl an cine daonna ina aonar, ag snámh in aghaidh easa. Tá guthanna fáidhiúla ó gach taobh ag tacú lenár nóiméad stairiúil uathúil grásta agus dúshláin. Táimid ag fáil amach gur féidir leis an rud a bhfuil cuma caillte air agus cuma nach féidir a aisghabháil teacht chun beatha arís, mar a tharlaíonn le speicis atá á dtarrtháil ó dhíothú agus le balla mór glas crann a phlandáil trasna fásaigh na hAfraice. Tá eagna agus dinimic gan teorainn na cruinne, a mhúnlaigh rudaí go dtí seo, ar fáil dúinn: nílimid ar seachrán i leithlisiú cosmach ach tumtha i bhfarraige fuinnimh dhiaga thar gach tuiscint. Ní mór dúinn gach a bhfuil ar ár gcumas a dhéanamh, agus guí go domhain, agus a bheith sásta go leor a fhulaingt, agus a fhios againn go bhfuil cumhacht dhiaga ag obair ionainn chun cuspóirí Dé a chur i gcrích thar ár ndóchas agus ár mbrionglóidí (Eifisigh 3:20). Inár ngéarchéim dhomhanda, táimid inár finnéithe freisin ar fhás iontach, fiú má tá sé leochaileach, phobal an chine dhaonna. Tá daoine de gach creideamh agus gan aon chreideamh ag teacht le chéile sa chúis choiteann, agus comhlíonann sé seo mian bunúsach Dé, go mbeimis uile ar aon i gcomhchuibheas uilíoch (Eoin 17:11).
Maireann an conradh diaga leis an gcruthú go deo:
‘Nuair a bheidh an bogha sna néalta, féachfaidh mé air agus cuimhneoidh mé ar an gConradh síoraí atá idir Dia agus an uile dhúil bheo den uile fheoil dá bhfuil ar talamh.”
(Geineasas 9:16).
‘Nuair a chuireann tú do spiorad uait cruthaítear iad; agus athnuann tú aghaidh na talún. (Salm 104:30)
. Mar a deir an tEaspag Desmond Tutu, ‘Níl a fhios ag ach Dia cad atá i ndán duit anois!’
Brian Grogan SJ, Creation Walk: The Amazing Story of a Small Blue Planet

Paragraph